ค้นเจอ 1,303 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเทียน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ผึ้ง

น. รังผึ้งที่เอามาหุงใช้ในการต่าง ๆ เช่น ทำเทียน ทำสีผึ้ง.

แท้

ว. ล้วน ๆ เช่น เทียนขี้ผึ้งแท้, ไม่มีอะไรเจือปน, ไม่ปลอม, เช่น ทองแท้.

ลาบวช

ก. นำดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมาผู้ใหญ่ที่นับถือเพื่อลาไปบวช.

วัฏฏิ

น. ของกลมยาว, ไส้เทียน, เส้น, สาย. (ป.; ส. วรฺติ).

เหล็กไหล

น. โลหะชนิดหนึ่งเชื่อกันว่าเอาไฟเทียนลนก็ไหลย้อยออกได้.

หัวลม

น. ต้นลม, ลมต้นฤดูหนาว; เรียกไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาวว่า ไข้หัวลม.

เหง้า

[เหฺง้า] น. ลำต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.

กก

น. โคน เช่น กกไม้, ต้น เช่น กกขา, ลำต้น เช่น กกเสา.

ก๊อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ทับทิม เช่น ต้นก๊อ ว่า ต้นทับทิม. (พจน. ๒๔๙๓).

เปิดฉาก

ก. เริ่มต้นทำ เช่น เปิดฉากหาเสียง เปิดฉากตะลุมบอน, เริ่มต้นแสดง เช่น ละครเปิดฉาก.

กระชุ

น. ต้นกระทุ. (ดู [[กระทุ]]).

กะหนะ

น. ทางของต้นจากที่ใช้กรุฝา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ