ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).
(สำ) น. คนที่ประพฤติตัวไม่สมศักดิ์ศรีของความเป็นคน.
(สำ) ก. พูดดีแต่ใจคิดร้าย.
[คะระหา, คอระหา] ก. ติเตียน, ติโทษ. (ป., ส. คฺรหา).
น. ผ้าผูกคอแบบหนึ่ง ผูกใต้คอปกเสื้อกะลาสี; ซอกที่อยู่หัวเรือหรือท้ายเรือ.
(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).
ก. ดื่มนํ้าแต่น้อย ๆ พอให้ชุ่มคอ.
น. เกี้ยวที่ใส่หัวและนวมที่สวมคอ.
ก. ขูดให้หมด; เคล็ด, ยอก, เช่น คอแก้ง.
น. เครื่องจำคอนักโทษ ทำด้วยไม้.
น. เสื้อคอปกชนิดหนึ่ง. (อ. shirt).
น. ผ้าสำหรับพันคอเพื่อกันหนาวเป็นต้น.