ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. “การงานชอบ” คือ ประพฤติกายสุจริต.(ป.).
น. “การเจรจาชอบ” คือ ประพฤติวจีสุจริต. (ป.).
[สุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชอบ. (ป., ส.).
(สำ) น. คนที่ชอบหมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือ.
(สำ) ก. เห็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง, เห็นผิดเป็นชอบ ก็ว่า.
ว. เกกมะเหรก, มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกล้งชอบรังแกและเอาเปรียบเขา, มักใช้เข้าคู่กับคำ พาล เป็น พาลเกเร.
ก. เล่นหัวกันอย่างสนิทสนม, ติดต่ออย่างใกล้ชิดเป็นกันเอง, เช่น เด็ก ๒ บ้านนี้ชอบมาสุงสิงกัน เขาเป็นคนหัวสูงไม่ชอบสุงสิงกับใคร.
(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.
(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.
[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).
ก. เจอกันซึ่งหน้า (ใช้แก่ผู้ที่ไม่ชอบหน้ากัน).
ก. ชอบให้ยกย่องแล้วจึงจะตั้งใจทำ เช่น เด็กคนนี้ยอขึ้น.