ค้นเจอ 376 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขนแกะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กำมะหยี่

[-หฺยี่] น. ผ้าชนิดหนึ่ง มีขนด้านเดียวอ่อนนุ่ม เป็นมัน.

กิ๋ว

(ถิ่น-พายัพ) น. ขนที่ขึ้นบนไฝดำ, ขนเพชร.

ขนพอง

น. ขนตั้งชันฟูขึ้น เกิดจากความตกใจหรือความกลัวเป็นต้น.

ขนลุก

น. ขนตั้งชันขึ้นเพราะอากาศเย็นเยือก ความตกใจ หรือความเสียวซ่าน เป็นต้น.

โรมัญจะ

ว. ขนลุก, ขนชัน. (ป.; ส. โรมาญฺจ).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

ขนเพชร

น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.

แด่น

ว. มีขนด่างเป็นดวงที่หน้าของสัตว์บางชนิด เช่น ม้า หมา.

วิโลม

ว. ย้อนขน, ทวนกลับ, ผิดธรรมดา. (ป., ส.).

ลงสิ่ว

ก. แกะสลักไม้โดยใช้สิ่วกัดผิวไม้ออกให้เหลือส่วนที่ต้องการ.

เสลี่ยงกลีบบัว

น. เสลี่ยงชนิดที่เชิงแคร่ที่นั่งแกะไม้เป็นลายกลีบบัวโดยรอบ.

เอฬกะ

[เอละกะ] น. แกะ, แพะ. (ป.; ส. เอฑก).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ