ผลการค้นหา

ก้อนหิน* *ก้อนหิน *ก้อนหิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 320 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ก้อนหิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
 พจนานุกรมไทย

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.
 พจนานุกรมไทย

หาด

น. เนินที่ลาดลงไปในนํ้าหรือบริเวณที่ตื้นเขินเป็นเนินอยู่กลางนํ้า ส่วนมากเป็นเนินทราย, ที่เป็นเนินกรวดหรือเนินหิน เรียกว่า หาดกรวด หาดหิน ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

ข้าวเสียแม่ซื้อ

น. ข้าวปั้นเป็นก้อน แล้วทาปูน ขมิ้น เขม่า คราม เป็นต้น จำนวน ๓-๕ ก้อน นำมาวนตัวเด็กที่ป่วย เป็นการปัดรังควาน แล้วโยนข้าวทีละก้อนให้ข้ามหลังคาเรือน เพื่อทิ้งให้แม่ซื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ก่อฤกษ์

ก. ทำพิธีเริ่มก่อสร้าง เช่น วางอิฐวางหิน.
 พจนานุกรมไทย

เทียง

(โบ) น. กำแพง เช่น เทียงผา ว่า กำแพงหิน.
 พจนานุกรมไทย

สอปูน

ก. นำปูนสอมาเชื่อมอิฐหรือหินให้ติดกัน.
 พจนานุกรมไทย

หินตับเป็ด

น. หินชนิดหนึ่ง สีดำ เนื้อแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

หินอัคนี

[-อักคะนี] น. หินที่เกิดจากการแข็งตัวของหินหนืด.
 พจนานุกรมไทย

กองทุน

น. เงินหรือทรัพย์สินที่เอามารวมเป็นก้อนเดียวกันเพื่อวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ในการสมรส.
 พจนานุกรมไทย

อำพัน

น. ยางไม้ที่แข็งเป็นก้อน สีเหลืองใสเป็นเงา.
 พจนานุกรมไทย

ผา

น. หินที่เขา เช่น หน้าผา เนินผา ผาลาด, ภูเขา เช่น เชิงผา, เรียกภูเขาด้านที่มีแผ่นหินตั้งชันว่า หน้าผา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด