ค้นเจอ 1,005 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาน,อาน-,อาน-

[อานะ-] น. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปานะ คือ ลมหายใจออก เป็น อานาปานะ = ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก ในคำว่า อานาปานัสสติ = สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก. (ป., ส.).

สลาตัน

[สะหฺลา-] น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในปลายฤดูฝนว่า ลมสลาตัน, เรียกลมพายุที่มีกำลังแรงจัดทุกชนิด เช่น ไต้ฝุ่น ไซโคลน ว่า ลมสลาตัน, โดยปริยายใช้เป็นความเปรียบเทียบหมายถึงอาการที่ไป มา หรือเกิดขึ้นรวดเร็วอย่างลมสลาตัน เช่น เวลาเขาโกรธอย่างกับลมสลาตัน. (เทียบ ม. selatan ว่า ลมใต้).

กินลม

ก. ต้านลม, รับลม, เช่น ว่าวกินลม ใบเรือกินลม.

สงัดคลื่นสงัดลม

ก. ไม่มีคลื่นไม่มีลม เช่น ทะเลสงัดคลื่นสงัดลม.

หัวด้วน

น. เรียกลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนแล้วหายไปว่า ลมหัวด้วน.

กระแสลม

น. สายลมพัด.

กลั้นใจ

ก. อั้นลมหายใจ.

ธารยักษ์

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่ง.

ตัดไฟต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ยกตัวขึ้นเหนือลม

(สำ) ก. ปัดความผิดให้พ้นตัว, ยกตัวเองให้พ้นผิด, ยกตนเหนือคนอื่น.

ลม ๆ แล้ง ๆ

ว. เลื่อนลอยเปล่า ๆ, ไม่มีผล, เช่น ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าจะถูกสลากกินแบ่ง.

หวานเป็นลม ขมเป็นยา

(สำ) น. คำชมมักไร้สาระทำให้ลืมตัวขาดสติ แต่คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ