ค้นเจอ 597 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกข้อเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกาต์

น. ชื่อโรคอย่างหนึ่ง เกิดขึ้นเพราะมีกรดยูริกในเลือดมากเกินไปเป็นผลให้เกิดการตกตะกอนเป็นเกลือยูเรตในเนื้อเยื่อบริเวณข้อ เช่น ที่ข้อนิ้วมือนิ้วเท้า ข้อเท้า หรือ บริเวณอวัยวะอื่น ทำให้มีอาการบวมและปวด. (อ. gout).

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).

ไม้สักกะเท้า

น. ไม้เท้า.

ระบำปลายเท้า

น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).

ข้อเสือ

ดู ข้อเหวี่ยง.

ข้อนิ้วพระหัตถ์ , พระองคุลีบัพ

ข้อนิ้วมือ

ร่างกาย

สร้อยข้อพระหัตถ์, พระวลัย

สร้อยข้อมือ

เครื่องประดับ

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

ช่วงบาท

น. ผู้อยู่ในระยะเท้า “คือ ใกล้เท้า หมายความว่า ผู้รับใช้”.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ