ค้นเจอ 534 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไอดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดินพอกหางหมู

(สำ) ที่คั่งค้างพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ.

ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ

(สำ) น. สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดตามธรรมชาติ อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้.

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, ดินเกาลิน ก็เรียก. (จ.).

พรวน

[พฺรวน] ก. คุ้ยดินให้เป็นกลุ่มล้อมต้นไม้, ใช้จอบหรือเสียมเป็นต้นทำดินให้โปร่งหรือร่วน, เรียกว่า พรวนดิน.

ง่อน

น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.

จุดอิ่มตัว

น. ขีดขั้นที่อากาศสามารถรับไอนํ้าไว้ได้เต็มที่ ณ อุณหภูมิใดอุณหภูมิหนึ่ง ถ้าได้รับเกินขีดขั้นนี้ ไอนํ้าที่ได้รับเกินมาจะควบแน่นเป็นหยดนํ้า. (อ. saturation point).

กาสะ

(ราชา) น. การไอ, ใช้ว่า พระกาสะ. (ป., ส.).

หวูด

น. เครื่องเปิดไอนํ้าให้มีเสียงดังเช่นนั้น. ว. มีเสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงเปิดหวูด.

อัยกะ,อัยกา

[ไอยะ-] (ราชา) น. ปู่, ตา. (ป. อยฺยก).

อัยกี

[ไอยะ-] (ราชา) น. ย่า, ยาย. (ป. อยฺยิกา).

ทางพิเศษ

(กฎ) น. ทางหรือถนนซึ่งจัดสร้างขึ้นไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้พื้นดิน เหนือพ้นพื้นดินหรือพื้นนํ้า เพื่ออำนวยความสะดวกในการจราจรเป็นพิเศษ.

ขุยอินทรีย์

น. อินทรียวัตถุที่สลายตัวปะปนอยู่ในดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์. (อ. humus).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ