ค้นเจอ 250 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไข่ต้ม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เตาไฟ

น. ที่สำหรับก่อไฟหุงต้มอาหาร.

ไข่ขาว

น. ส่วนของไข่สัตว์ เช่น ไข่ของนก ไข่ของสัตว์เลื้อยคลาน มีสีขาวใสอยู่รอบ ๆ ไข่แดง เป็นสารโปรตีนทำหน้าที่ป้องกันส่วนที่เป็นเซลล์ของไข่ เวลาเซลล์ของไข่แบ่งตัวเจริญเป็นตัวอ่อน ไข่ขาวจะเป็นอาหารของตัวอ่อนด้วย; (เคมี) กลุ่มของโปรตีน ซึ่งมีนํ้าหนักโมเลกุลประมาณ ๖๕,๐๐๐ ถึง ๗๐,๐๐๐.

กะต๊าก

ว. เสียงไก่ตัวเมียร้องเมื่อตกใจหรือออกไข่.

ไข่ดาว

น. ไข่ทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากัน.

ไข่สำเภา

น. ไข่แช่นํ้าด่าง, สามัญเรียกว่า ไข่เยี่ยวม้า.

ตายโคม

น. เรียกไข่ที่ตัวตายในระหว่างฟักว่า ไข่ตายโคม.

อัณฑโกส

น. เปลือกไข่. (ป.; ส. อณฺฑโกศ).

ไข่แดง

น. ส่วนของไข่สัตว์ เช่น ไข่ของนก ไข่ของสัตว์เลื้อยคลาน อยู่รอบส่วนที่จะเจริญเป็นตัวอ่อน มักมีสีเหลืองหรือแดง เป็นสารประเภทไขมันที่สะสมไว้สำหรับเลี้ยงตัวอ่อนขณะที่เติบโต.

เนื้อเปื่อย

น. เนื้อวัวที่ต้มจนเปื่อยใช้ประกอบอาหาร.

ข้าวเปียก

น. ข้าวที่ต้มและกวนให้เละ, ข้าวที่ต้มกับนํ้ากะทิเจือเกลือเล็กน้อย กวนให้สุกจนข้นหรือเละ มีรสเค็ม ๆ มัน ๆ.

บุบบิบ

ว. อาการที่ของบางอย่างเช่นไข่จะละเม็ดหรือของที่ทำด้วยอะลูมิเนียม บุบเข้าไปหลายแห่ง.

ลูกยอด

น. ไข่งูจงอางฟองที่อยู่สูงสุด เรียกว่า ไข่ลูกยอด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ