ผลการค้นหา

ใบบัว* *ใบบัว *ใบบัว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 863 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ใบบัว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กกหู

น. บริเวณหลังใบหู.
 พจนานุกรมไทย

กุมุท

[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.
 พจนานุกรมไทย

กมลาสน์

[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).
 พจนานุกรมไทย

ดีบัว

น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.
 พจนานุกรมไทย

นิลปัทม์

[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

บงกช

[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).
 พจนานุกรมไทย

ภิสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป.; ส. พิส).
 พจนานุกรมไทย

วาริช,วารีช

น. เกิดแต่นํ้า คือ บัว ปลา. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สาโรช

[-โรด] น. บัว. (ป., ส. สโรช).
 พจนานุกรมไทย

ต่อไส้

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Allophylus cobbe (L.) Raeusch ในวงศ์ Sapindaceae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

เป่าใบไม้

ก. เอาใบไม้บางชนิด เช่น ใบฝรั่ง ใบมะยม มาเป่าให้เป็นเพลง.
 พจนานุกรมไทย

กระช้อยนางรำ

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Codariocalyx motorius Ohashi ในวงศ์ Leguminosae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใบคู่ล่างเล็กกว่าและกระดิกไหวไปมาได้, ช้อยนางรำ ช้อยช่างรำ หรือ นางรำ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด