ค้นหา "แสง,แสงไฟ,แสงสว่าง" ใน คำราชาศัพท์

ผลการค้นหา

ประกาย

น. แสงที่เห็นกระเด็นกระจายออกจากวัตถุที่ลุกเป็นไฟ เช่น ประกายลูกไฟ, แสงที่เห็นกระเด็นกระจายออกจากของแข็งบางอย่างที่กระทบกันอย่างแรง เช่น ดาบกระทบกันเป็นประกาย ตีเหล็กไฟเป็นประกาย, ความแวววาวที่เหลี่ยมเพชรเป็นต้นกระทบแสง, แสงแปลบปลาบอย่างแสงฟ้าแลบ, โดยปริยายหมายถึงแสงที่มีลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ตาเป็นประกาย, แสงสะท้อนจากสิ่งที่เป็นมันเป็นเงา เช่น ประกายแสงจากกระเบื้องหลังคาโบสถ์. (แผลงมาจาก ผกาย).

พจนานุกรมไทย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ใช้กับ

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แสง,แสงไฟ,แสงสว่าง"

จัดจ้า

ร่ายรัง

โอภาส

ดรรชนีหักเห

ดัชนีหักเห

ลู่เข้า

เข้าไต้เข้าไฟ

ประกาย

วับแวม

อรุณ

บดบัง

โปร่งแสง

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ