ค้นเจอ 224 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แปรงฟัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรอ

ก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.

กราม

[กฺราม] น. ฟันที่ใช้บดเคี้ยวอาหาร.

โซรมศัสตราวุธ

ก. ระดมฟันแทงพุ่งศัสตราวุธเข้าไป.

โทรมศัสตราวุธ

ก. ระดมฟันแทงพุ่งศัสตราวุธเข้าไป.

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.

มิคสัญญี

น. ชื่อยุคหนึ่งที่มีแต่รบราฆ่าฟันเบียดเบียนกัน. (ป.).

หลอ

ว. ใช้ประกอบกับคำ เหลือ เป็น เหลือหลอ หมายความว่า หลงเหลืออยู่ เช่น รถชนกันอย่างนี้ จะมีอะไรเหลือหลอเล่า, ถ้าใช้ในความปฏิเสธหมายความว่า หมดเกลี้ยง เช่น กินเสียจนไม่มีอะไรเหลือหลอ; เรียกฟันที่มีช่องว่างระหว่างฟันซึ่งเกิดจากฟันหลุด กร่อน หรือหักจนถึงโคนฟันเป็นต้น ว่า ฟันหลอ.

จวก

ก. สับหรือฟันโดยแรงด้วยจอบเป็นต้น, (ปาก) โดยปริยายหมายถึงตี ฟัน ชกต่อยผู้อื่นโดยแรง หรือว่าร้ายด้วยวาจา.

คลองเลื่อย

น. ร่องไม้ที่เลื่อยเลื่อยเข้าไป, แนวฟันของเลื่อย.

คลอน

[คฺลอน] ว. เคลื่อนไปมาได้ในที่บังคับ เช่น ฟันคลอน. (อะหม คอน ว่า เคลื่อน).

โจม

ก. โถมเข้าไป, กระโดดเข้าไป, เช่น โจมจับ โจมฟัน.

ทนต,ทนต-,ทนต์

[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ