ค้นเจอ 883 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เหล็กขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผือก

ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.

ฝรั่งมังค่า

(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.

ทั่ง

น. แท่งเหล็กสำหรับช่างใช้รองรับในการตีโลหะบางชนิด เช่นเหล็ก ทอง ให้เป็นรูปต่าง ๆ.

หงอก

[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).

โพลง

[โพฺลง] ว. สว่างแจ้ง, ลุกสว่าง, เช่น ไฟลุกโพลง สว่างโพลง; ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลง หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลงไปทั้งหัว, โพลน ก็ว่า; ลักษณะที่เบิกกว้าง เช่น ตาลุกโพลง ลืมตาโพลง.

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

คอเคซอยด์

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).

อรชุน

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).

ขาง

(ถิ่น-อีสาน) น. โลหะชนิดหนึ่งอย่างเหล็กกระทะ.

รถยนต์ราง

น. รถยนต์ที่ขับเคลื่อนไปบนราง มีล้อเหล็ก.

ศูละ

น. หลาว, เหล็กแหลม. (ส.; ป. สูล).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ