ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ฟันแหลมคมสำหรับฉีกเนื้อและอาหาร อยู่ระหว่างฟันหน้ากับกราม, ราชาศัพท์ว่า พระทาฐะ หรือ พระทาฒะ, (ถิ่น-พายัพ) ฟัน.
น. คำเรียกของเล็ก ๆ ยาว ๆ ที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง, ลักษณนามเรียกของเช่นนั้น เช่น ฟันซี่หนึ่ง ฟัน ๒ ซี่.
น. ความนิยมที่แสดงออกว่ามีมากน้อยเพียงใด.
ว. เสียแต่ว่า, เว้นแต่ว่า, เพียงแต่ว่า.
(สำ) น. การทำความดีเพียงผิวเผิน.
ว. เพียงปานกลาง เช่น มีฐานะดีพอประมาณ.
น. รูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านขนานกันเพียงคู่เดียว.
ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.
ก. ต่อสู้กัน เช่น รบราฆ่าฟันกันเอง.
น. แนวฟันตอนที่เหงือกหุ้ม.
(สำ) ก. กินกำไร, ยักเอาเพียงบางส่วนที่มีจำนวนเล็กน้อยไว้, ยักเอาส่วนที่เหลือไว้เป็นของตน, เอาเพียงบางส่วนไว้เป็นของตน.
ว. เพียง, เช่น, เหมือน, แทบ, ใช้ว่า ปาง หรือ พ่าง ก็มี.