ผลการค้นหา

เทียมดิน* *เทียมดิน *เทียมดิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 487 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เทียมดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โพน

(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
 พจนานุกรมไทย

ภู

น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

วสุธา

น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

ฉนวน

[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).
 พจนานุกรมไทย

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.
 พจนานุกรมไทย

รถม้า

น. รถที่ใช้ม้าเทียมลากจูงไป มีทั้งชนิด ๒ ล้อ และ ๔ ล้อ.
 พจนานุกรมไทย

รถศึก

น. รถเทียมม้าที่ใช้ในการศึกสงครามสมัยโบราณ ปรกติมี ๒ ล้อ.
 พจนานุกรมไทย

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.
 พจนานุกรมไทย

พลั่ว

น. เครื่องมือสำหรับแทงดิน สาดดิน สาดข้าว รูปแบน ๆ มีด้ามสำหรับถือ.
 พจนานุกรมไทย

ฉาย

ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.
 พจนานุกรมไทย

ดุด

ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด