ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.
ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.
น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.
(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.
น. ผู้ที่ชาวเมืองยกขึ้นเป็นเจ้าเมือง.
(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.
ก. ครอบครองเมือง.
น. ชาวเมือง.
ก. ครองเมือง.
(กลอน) น. เมือง.
น. เมืองเป็นที่ตั้งรัฐบาล.