ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ข้าวบายศรี.
น. ข้าว. (ข.).
[คน-] น. กุณฑี, หม้อนํ้า, หม้อนํ้ามีหู, เต้านํ้า.
น. ช่างหม้อ. (ป.).
ก. ตักข้าวสุกออกจากหม้อ.
น. ข้าวห่อหรือข้าวที่บรรจุกระบอกไปกินกลางวัน.
ว. เรียกข้าวที่มีรวงอ่อน ๆ ว่า ข้าวตั้งท้อง.
น. รวงข้าวที่เกิดออกจากตอต้นข้าวที่เกี่ยวแล้ว.
(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.
(สำ) น. บุญคุณ.
น. ชื่อข้าวเบาพันธุ์หนึ่งซึ่งได้ผลเร็วกว่าข้าวเบาพันธุ์อื่น เก็บเกี่ยวได้ภายใน ๓ เดือนหลังจากปลูก.