ผลการค้นหา

หมากปิ่น* *หมากปิ่น *หมากปิ่น*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 158 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หมากปิ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะดก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กาบ เช่น กะดกหมาก = กาบหมาก, ชาวพื้นเมืองเรียกว่า ดก.
 พจนานุกรมไทย

ระแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าวว่า ระแง้หมาก ระแง้ข้าว, ตะแง้ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กระซวย

(ถิ่น) น. กรวย เช่น กระซวยหมากพลู.
 พจนานุกรมไทย

กาบเขียง

น. ส่วนที่หุ้มจั่นหมาก จั่นมะพร้าว.
 พจนานุกรมไทย

แจะ

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เคี้ยวหมากแจะ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ตกจั่น

ก. ออกดอก (ใช้แก่หมากและมะพร้าว).
 พจนานุกรมไทย

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.
 พจนานุกรมไทย

ตะแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าว ว่า ตะแง้หมาก ตะแง้ข้าว, ระแง้ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ปิ่นซ่น

น. ปิ่นที่มีคันมีจงกลและปริกทำด้วยทองคำประดับพลอย. (ปรัดเล).
 พจนานุกรมไทย

ศศิธร

น. ดวงจันทร์. (ส. ว่า พระอิศวรผู้มีพระจันทร์เป็นปิ่น).
 พจนานุกรมไทย

กินรุก

ก. เดินหมากเข้าไปกินหมากของอีกฝ่ายหนึ่งแล้วอยู่ในตำแหน่งที่จะกินขุนของอีกฝ่ายหนึ่งทันที (ใช้ในการเล่นหมากรุก).
 พจนานุกรมไทย

เชี่ยน,เชี่ยนหมาก

น. ภาชนะสำหรับใส่เครื่องหมากพลู.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด