ค้นเจอ 311 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ส่องแสง-โชติช่วง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บริราช

[บอริราด] ก. ส่องแสงทุกด้าน, ฉายรัศมีโดยรอบ. (ส. ปริราช).

คันฉาย

น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.

ระยับ

ว. พราวแพรว, วับวาบ, (ใช้แก่แสงหรือรัศมี) เช่น ผ้ามันระยับ, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ ระยิบ เป็น ระยิบระยับ เช่น ดาวส่องแสงระยิบระยับ.

อุทัย

น. การเกิดขึ้น เช่น สุโขทัย = การเกิดขึ้นแห่งความสุข, การตั้งขึ้น เช่น อรุโณทัย = การตั้งขึ้นแห่งอรุณ. ก. เริ่มส่องแสง ในคำว่า อาทิตย์อุทัย. (ป., ส.).

แดด

น. แสงที่พุ่งจากดวงอาทิตย์ตรงมายังโลก, แสงตะวัน, แสงตะวันที่สว่างและร้อน.

ฉัน

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

พร่างพราว

[-พฺราว] ว. มีแสงประกายแวววาวระยิบระยับ เช่น แสงพร่างพราว.

ลู่ออก

(แสง) ก. อาการที่ลำแสงผ่านเลนส์เว้าไปแล้วจะถ่างออกจากกัน. (อ. divergent).

กระแสง

น. แสง, รัศมี; สี.

จัดจ้า

ว. สว่างมาก, มีแสงกล้า.

ร่ายรัง

(กลอน) ว. พรายแสง.

บังเงา

ว. เรียกหญิงหากินที่ในเวลากลางคืนมักยืนแอบอยู่ตามเงามืดที่แสงไฟส่องไปไม่ถึงว่า นางบังเงา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ