ค้นเจอ 301 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สายป่าน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วาก,วาก-,วาก-,วากะ

[วากะ-] น. เปลือกไม้, ป่าน, ปอ. (ป.; ส. วลฺก).

เนืองนอง

ก. หลั่งไหลไม่ขาดสาย, มีมากต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย เช่น ทรัพย์สินเนืองนอง, นองเนือง ก็ว่า.

แบนโจ

น. เครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง มีสาย ๕ สาย ใช้มือดีด. (อ. banjo).

อาม,อาม,อ่าม

ว. ไม่ เช่น เลี้ยงลาอามสาย, หนึ่งจงเลี้ยงม่ามอ่ามสาย. (ไตรภูมิ). (ไทยใหญ่ อํ่า ว่า ไม่).

ขึ้นสาย

ก. เทียบเสียงเครื่องดนตรีที่มีสาย.

ชลธารก

น. สายนํ้า, กระแสนํ้า.

ระโยง

น. สายโยงเสากระโดงเรือ.

สายอากาศ

น. สายลวดที่ขึงไว้เพื่อส่งหรือรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า.

ระโยงระยาง

น. สายที่โยงหรือผูกไว้ระเกะระกะ เช่น สายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดน่ากลัวอันตราย.

เข้าปิ้ง

ก. อาการที่ว่าวปักเป้าติดสายป่านว่าวจุฬาแล้วกระดิกไม่ไหว; อยู่ในความลำบากแก้ไขยาก, (ปาก) ถูกจับกุมคุมขัง, เข้าข่ายมีความผิดไปด้วย.

ซุง

น. เชือกที่ใช้ปลายทั้ง ๒ ผูกกับอกว่าวห่างกันพอสมควรสำหรับต่อกับสายป่าน เพื่อให้ว่าวต้านลมได้ตรงตัว, สายซุง ก็เรียก.

สายซุง

น. เชือกที่ใช้ปลายทั้ง ๒ ผูกกับอกว่าว ห่างกันพอสมควรสำหรับต่อกับสายป่านเพื่อให้ว่าวต้านลมได้ตรงตัว, ซุง ก็เรียก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ