ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).
[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).
น. เครื่องหมายสระ รูปดังนี้ ่ สำหรับเขียนบนพินทุ อิ เป็น สระอี, ไม้เสียบหนู ก็เรียก.
น. เครื่องหมายสระ รูปดังนี้ ่ สำหรับเขียนบนพินทุ อิ เป็น สระอี, ไม้ฝนทอง ก็เรียก.
น. เครื่องหมายสระ รูปดังนี้ ั, ไม้หันอากาศ ก็เรียก.
น. เครื่องหมายสระ รูปดังนี้ เ, แ.
[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.
[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).
น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.
[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).
[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).