ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ ๒ อันที่ทำเป็นขาไขว้กัน ใช้วางบนหลังช้าง สำหรับนั่ง บรรทุกของ หรือลากไม้.
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.
ก. ลากไพ่จากกองมาเปิด, เปิดไพ่ในกอง.
[ลาก-] น. ครั่ง. (ส.; ป. ลาขา).
[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.
น. ขาไพ่ตองที่เข้าเล่นพอให้ครบขาหรือครบวงไม่ต้องได้เสียด้วย.
น. เครื่องนุ่งมี ๒ ขา.
[-กอม] ว. ขาโก่ง.
[นะขา] (กลอน) น. เล็บ.
(แบบ) น. ขา. (ป.; ส. สกฺถิ).
ก. จงใจขัดขวางเพื่อไม่ให้ทำได้สะดวก, ขัดขา ก็ว่า.