ค้นเจอ 477 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลมพายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลมบน

น. กระแสลมเบื้องบน เช่น ว่าวติดลมบน.

ลมเบ่ง

ก. อาการที่อยากเบ่งขณะที่มดลูกหดตัวและตำแหน่งของทารกอยู่ต่ำมากพร้อมที่จะคลอดออกมา.

ลมปะกัง

น. ลมตะกัง.

ลมพัทธยา

น. ลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝน.

ลมร้อน

น. ลมที่นำความร้อนมาด้วย.

ลมสลาตัน

น. ลมทะเลที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในปลายฤดูฝน.

ลมสว้าน

[-สะว่าน] ก. ลมแดกขึ้นอันเป็นอาการของไข้หนักจวนจะสิ้นใจ.

ลมใส่

(ปาก) ว. อาการที่รู้สึกว่าจะเป็นลมเนื่องจากตกใจหรือผิดหวังเป็นต้น เช่น เห็นผลสอบแล้วลมใส่.

ลมหนาว

น. ลมที่นำความหนาวเย็นมาด้วย.

ลมหวน

น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.

ลมหายใจ

น. ลมที่ปอดสูบเข้าออกทางจมูกหรือทางปาก.

เล่นลม

ก. ปลิวสะบัดไปตามลม เช่น ธงเล่นลม หางว่าวเล่นลม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ