ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ส้นเท้า. (ป.; ส. ปารฺษณิ).
[มันชีระ-] น. กำไลเท้า. (ส.).
น. กำไลเท้า. (ส. มญฺชีร).
ก. ยกเท้าก้าวไป, เดิน, ย่าง ก็ว่า.
น. ส่วนกลางของฝ่ามือหรือฝ่าเท้า.
น. เม็ดตุ่มที่ผุดขึ้นตามตัว มีพิษมาก โดยมากขึ้นที่ฝ่ามือฝ่าเท้าและนิ้วมือนิ้วเท้า.
ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.
ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).
ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.
[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.
[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).
น. เรียกอวัยวะส่วนที่อยู่ระหว่างนิ้วมือนิ้วเท้า.