ผลการค้นหา

ภูดิน* *ภูดิน *ภูดิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 459 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภูดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

ฉนวน

[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).
 พจนานุกรมไทย

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.
 พจนานุกรมไทย

จรึง

[จะ-] (กลอน) ก. กรึง, ตรึง, เช่น เทียบที่ถมอก่อภูเพียง บรรพตจรึงเรียง. (ดุษฎีสังเวย).
 พจนานุกรมไทย

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.
 พจนานุกรมไทย

พลั่ว

น. เครื่องมือสำหรับแทงดิน สาดดิน สาดข้าว รูปแบน ๆ มีด้ามสำหรับถือ.
 พจนานุกรมไทย

ฉาย

ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.
 พจนานุกรมไทย

ดุด

ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.
 พจนานุกรมไทย

ไถนา

ก. กิริยาที่ทำนาตอนพลิกดิน.
 พจนานุกรมไทย

ประดา

ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.
 พจนานุกรมไทย

ภุม,ภุม-,ภุม-

[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).
 พจนานุกรมไทย

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด