ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำได้อย่างที่พูดไว้, รักษาคำพูด.
ก. ยืนยันคำพูดที่พูดไปแล้วโดยไม่เปลี่ยนแปลง.
ก. ไม่ทำตามที่พูดไว้, ไม่รักษาคำพูด.
(ปาก) ก. พูดเอาอกเอาใจ, พูดเกลี้ยกล่อม.
(ปาก) น. คนที่พูดดี พูดเก่ง หรือพูดคล่องน่าฟัง.
ก. พูดเสียงเอ็ดอึง, พูดหาเรื่อง, พูดเหลวไหล; ทำเหลวไหล.
ก. พูดได้เร็ว (ใช้แก่เด็กที่สอนพูด); พูดโดยไม่ยั้งคิด. น. เรียกยุงที่กัดไม่ค่อยจะรู้สึกเจ็บว่า ยุงปากเบา.
ก. พูดอย่างนั้นเสมอ ๆ, พูดจนเป็นนิสัย.
ว. ชอบพูดพล่าม, ชอบพูดเพ้อเจ้อ.
[เปฺรื้อย] ว. คล่อง เช่น พูดเปรื้อย ว่า พูดคล่อง.
ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดคำพูด ก็ว่า.
ก. พูดโดยไม่มีสติ, พูดโดยไม่รู้ตัว, เช่น คนไข้เพ้อ.