ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่แลกเปลี่ยนกู้ยืมเงิน.
ก. ออกเงินหรือทรัพย์รองจ่ายไปก่อน.
(สำ) ว. มีเงินน้อย, มีไม่มาก.
น. เอกสารที่แสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว.
[ปฺรัก] ว. เงิน. (ข.).
(สำ) ก. มีเงินเล็กน้อย.
น. ช่างเงิน. (ป.).
น. เงินที่ให้เป็นหนี้ไว้ด้วยความเชื่อ.
น. เงินหรือทรัพย์ที่ให้เป็นรางวัล.
ก. แสดงความรู้ความสามารถเป็นการฝากชื่อเสียงไว้ให้ปรากฏ เช่น ชาติชายต้องไว้ชื่อ.
(กฎ) น. กิจการให้กู้ยืมเงินโดยวิธีรับจำนองอสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าปรกติ หรือกิจการรับซื้อฝากหรือกิจการอื่นเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ตามที่กฎหมายกำหนด.
ก. บันทึกรายการทรัพย์สิน หนี้สิน และทุนไว้ในสมุดเมื่อเริ่มเปิดดำเนินกิจการ; ยกยอดสรุปที่ได้จากการปิดบัญชีมาเริ่มต้นใหม่; (ปาก) เปิดบัญชีเงินฝากที่ธนาคาร.