ผลการค้นหา

ผิวขาว* *ผิวขาว *ผิวขาว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 929 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผิว่า

[ผิว่า] สัน. ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า. [[ผิว]] ก็ว่า
 พจนานุกรมไทย

เผือด

ว. จางไป, หมองไป, (ใช้แก่สีและผิว) เช่น หน้าเผือด สีเผือดไป ผิวซีดเผือด.
 พจนานุกรมไทย

ซีด

ว. ไม่สดใสเพราะสีจางไป เช่น รูปนี้สีซีด หน้าซีด, ขาวอย่างไม่มีนํ้านวล เรียกว่า ขาวซีด.
 พจนานุกรมไทย

ขึ้นนวล

ก. เกิดละอองสีขาวบนผิวผลไม้หรือใบไม้บางชนิดแสดงว่าแก่จัด เช่น ใบตองขึ้นนวล มะม่วงขึ้นนวล ฟักขึ้นนวล.
 พจนานุกรมไทย

ชุณห,ชุณห-

[ชุนหะ-] (แบบ) ว. ขาว, สว่าง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.
 พจนานุกรมไทย

เผือก

ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.
 พจนานุกรมไทย

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.
 พจนานุกรมไทย

นิกรอยด์

[-กฺรอย] น. ชนชาติผิวดำ มีลักษณะผิวดำ ผมหยิก ปากหนา. (อ. Negroid).
 พจนานุกรมไทย

ลงรัก

ก. เอารักทาลงบนผิวสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อทำให้ผิวเรียบ เกลี้ยง ดำ เป็นมัน.
 พจนานุกรมไทย

หงอก

[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).
 พจนานุกรมไทย

เคลือบฟัน

น. ผิวนอกของฟันที่หุ้มเนื้อฟันอยู่.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด