ค้นเจอ 767 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัจจันตคาม

น. บ้านปลายเขตแดน. (ป.).

ปัจฉิมภาค

[ปัดฉิมมะพาก] น. ส่วนเบื้องปลาย.

หัวกระสุน

น. ส่วนของกระสุนปืนซึ่งอัดอยู่ที่ปลายปลอกกระสุน.

ต้นร้ายปลายดี

(สำ) น. ตอนแรกประพฤติตัวไม่ดี แต่ภายหลังกลับสำนึกตัวได้แล้วประพฤติดีตลอดไป, ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.

ต้นวายปลายดก

(สำ) น. ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.

เอ็นกล้ามเนื้อ

น. เอ็นชนิดที่ปลายใดปลายหนึ่งยึดกับกล้ามเนื้อ. (อ. tendon, sinew).

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

ตะวันยอแสง

ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

ทิฆัมพร

[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ