ค้นเจอ 233 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "นั่ง,นั่งลง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขัดตะหมาด

(ปาก) ว. เรียกท่านั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า ว่า นั่งขัดตะหมาด.

นั่งขัดสมาธิ

[-สะหฺมาด] ก. นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า, (ปาก) นั่งขัดตะหมาด.

ค่อน

ว. มากกว่าครึ่ง, เกือบเต็ม, เช่น ข้าวค่อนหม้อ นั่งคอยมาค่อนวัน.

ตาไว

ว. ลักษณะของตาที่เห็นอะไรได้รวดเร็ว เช่น ตาไวเห็นคนรู้จักนั่งรถผ่านไป.

นั่งห้าง

ก. นั่งบนห้างที่ผูกขึ้นบนต้นไม้คอยยิงสัตว์.

นิสีทนสันถัต

น. ผ้าปูสำหรับนั่ง (มักใช้แก่พระสงฆ์).

เป็นแดน

ว. เป็นไปเสมอ, เป็นประจำ, เช่น นั่งที่ไหนนินทาเขาเป็นแดน. (สุภาษิตสอนหญิง).

โศกา

ก. ร้องไห้ เช่น รู้ว่าผิดแล้วก็แก้ตัวใหม่ อย่ามัวแต่นั่งโศกาอยู่เลย.

สลอน

[สะหฺลอน] ว. เห็นเด่นสะพรั่ง เช่น นั่งหน้าสลอน ยกมือสลอน.

สะบัดลุกสะบัดนั่ง

ก. ผุดลุกผุดนั่ง, มีอาการคล้ายกระวนกระวายใจเพราะเดี๋ยวลุกเดี๋ยวนั่ง.

หงุบ,หงุบ ๆ

ว. อาการที่ฟุบหัวลงเมื่อเวลาง่วงนอน เช่น เขานั่งโงกหงุบ.

หวอ

[หฺวอ] ว. เปิดเป็นช่องเป็นโพรง เช่น นั่งอ้าปากหวอ; ให้สัญญาณเสียงดังเช่นนั้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ