ผลการค้นหา

ธรรม* *ธรรม *ธรรม*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 229 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สหธรรม

น. ธรรมอันเดียวกัน, กฎหรือความเชื่อถืออย่างเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

ภาณวาร

[พานะวาน] น. ธรรมที่จัดไว้เป็นหมวด, หมวดหนึ่ง ๆ; ข้อธรรมที่จัดไว้เป็นหมวด, ข้อธรรมหมวดหนึ่ง ๆ สำหรับสาธยาย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ทรงธรรม, ทรงสดับพระธรรมเทศนา (พระเจ้าแผ่นดิน)

ฟังเทศน์

เข้าวัดเข้าวา

ก. ไปวัดเพื่อฟังเทศน์ฟังธรรม, ไปอยู่ที่วัดเพื่อปฏิบัติธรรม, ประพฤติตนอยู่ในศีลในธรรม.
 พจนานุกรมไทย

ธรรมานุธรรมปฏิบัติ

[ทำมา-] น. การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม, การประพฤติความดีสมควรแก่ฐานะ.
 พจนานุกรมไทย

โพธิปักขิยธรรม

น. ธรรมเป็นไปในฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้, ธรรมเกื้อกูลแก่ความตรัสรู้มี ๓๗ ประการ. (ป. โพธิปกฺขิยธมฺม).
 พจนานุกรมไทย

วิภัชวาที

น. ผู้จำแนกธรรมแต่ละหัวข้อตามเหตุและผลแห่งธรรมนั้น โดยคำนึงถึงนิสัยของผู้ฟังเป็นที่ตั้ง.
 พจนานุกรมไทย

ธรรมิก,ธรรมิก-

[ทำมิก, ทำมิกกะ-] ว. ประกอบในธรรม, ประพฤติเป็นธรรม, ทรงธรรม, เช่น ธรรมิกราช สหธรรมิก. (ส.; ป. ธมฺมิก).
 พจนานุกรมไทย

วิภัชพยากรณ์

น. การพยากรณ์หรืออธิบาย โดยจำแนกธรรมแต่ละหัวข้อตามเหตุและผลแห่งธรรมนั้น ซึ่งคำนึงถึงนิสัยของผู้ฟังเป็นที่ตั้ง.
 พจนานุกรมไทย

คลอง

[คฺลอง] น. ทางนํ้าหรือลำนํ้าที่เกิดขึ้นเองหรือขุดเชื่อมกับแม่นํ้าหรือทะเล; ทาง, แนว, เช่น คลองธรรม.
 พจนานุกรมไทย

ธรรมจักษุ

น. ดวงตาคือปัญญาที่รู้เห็นธรรม. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ธรรมรัตน์

น. แก้วคือธรรม. (ส.; ป. ธมฺมรตน).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด