ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หน้าท้องมีไขมันมากอย่างท้องคนอ้วน, เรียกครรภ์ของหญิงที่มีลักษณะใหญ่มาก.
ว. อาการที่ท้องอืดเพราะลมในกระเพาะอาหารเฟ้อขึ้น; เรียกปลาจวนจะเน่าว่า ปลาท้องขึ้น.
[-แขฺวน] ว. หิวจัด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ท้องกิ่ว เป็น ท้องกิ่วท้องแขวน เช่น หิวจนท้องกิ่วท้องแขวน, ไส้กิ่วไส้แขวน ก็ว่า.
น. ข้าวที่หลงเหลืออยู่ในท้องนาหลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว.
ว. อึดอัดท้องเพราะกินอาหารมากเป็นต้น.
(แบบ) ก. เกิดในท้อง, ถือกำเนิด. (ป. ปฏิสนฺธิ).
ว. อาการที่ทำให้รู้สึกปั่นป่วนอยู่ในท้อง.
น. ท้อง เช่น นอนตีพุง พุงปลิ้น, เรียกเครื่องในท้องของปลาบางชนิดรวมกัน มีกระเพาะและไส้เป็นต้น ว่า พุง เช่น พุงปลาช่อน.
[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).
น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.
(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.
ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.