ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ถูกตีมากจนชินเลยไม่รู้จักหลาบจำ.
ก. กระทบกระทั่ง, กระทบกระแทก, สัมผัสถูกต้อง; ถูก เช่น โดนตี.
ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.
ก. ข้อนอก, ตีอก, ร้องไห้.
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.
[โหฺน่ง] ว. มีเสียงอย่างเสียงตีฆ้องวง.
น. ไม้เรียวที่ปลายแตกแยกเป็น ๒ แฉก ที่เรียกว่า ไม้ขี้ฉ้อ เพราะตีครั้งเดียวได้ ๒ แนว เท่ากับตี ๒ ครั้ง.
(สำ) ก. ขอร้องให้ผีสางเทวดาหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยเหลือโดยจะแก้บนเมื่อสำเร็จประสงค์แล้ว.
น. ชื่อไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ตีกัน.
น. ไข่ทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากัน.
(โบ; เลิก) น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี.
น. คนตีกลองนำกลองชนะ.