ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.
(กฎ) น. ทางหรือถนนซึ่งจัดสร้างขึ้นไม่ว่าในระดับพื้นดิน ใต้พื้นดิน เหนือพ้นพื้นดินหรือพื้นนํ้า เพื่ออำนวยความสะดวกในการจราจรเป็นพิเศษ.
น. เรียกโอชะของบางสิ่ง เช่น ง้วนดิน คือ โอชะของดิน ที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ไตรภูมิโลกวินิจฉัยว่ามีรสหวาน, ง้วนผึ้ง คือ ละอองดอกไม้ที่ผึ้งนำมาสะสมไว้ที่รัง มีสีเหลือง มีรสมัน หอมหวาน.
น. อินทรียวัตถุที่สลายตัวปะปนอยู่ในดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์. (อ. humus).
น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.
ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.