ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.
[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).
น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).
น. สายโยงใต้คางม้าไม่ให้เงย.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ผมแผงคอม้า.
น. คอกหรือวงล้อมสำหรับชนไก่เป็นต้น; ที่ต่อสู้ เช่น สังเวียนมวย.
น. เครื่องสานสำหรับสวมปากวัวปากควายเพื่อกันไม่ให้กินต้นกล้าและสวมปากม้าเพื่อกันม้ากัด.
[พะเนียด] น. กรงต่อนกเขา; วงล้อมทำเป็นคอกสำหรับคล้องช้าง. (ข.).
น. เหล็กรูปโค้งสำหรับรองกีบม้า.
ว. ประจำตัว ไปไหนไปด้วยกัน เช่น ม้าคู่ชีพ ดาบคู่ชีพ.
ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.
น. สายรัดท้องม้าเพื่อยึดอานให้แน่น.