ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ช้างสำหรับขี่, ช้างที่นั่ง.
น. ช้างที่หมอเฒ่าขี่ในการจับช้าง.
น. ผู้ชำนาญในการขี่ช้างตกมัน.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.
สัตว์ขี้ เช่น นกถ่ายมูล
สัตว์และเบ็ดเตล็ด
[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).
(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.
(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.