ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.
สัตว์ขี้ เช่น นกถ่ายมูล
สัตว์และเบ็ดเตล็ด
(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.
(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.
(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.
(สำ) ว. หยิบหย่ง, ทำอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.
(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.
[แปฺลง] น. ที่โล่งแห่งหนึ่ง ๆ เช่น คล้องช้างกลางแปลง, พื้นที่ที่กำหนดไว้แห่งหนึ่ง ๆ เช่น นาแปลงหนึ่ง, ที่เป็นแอ่งมีโคลนเลนซึ่งคนหรือสัตว์ทำขึ้น เช่น แปลงหมู แปลงควาย.
[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.