ผลการค้นหา

ขี้ตะแร้* *ขี้ตะแร้ *ขี้ตะแร้*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 120 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ตะแร้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กำขี้ดีกว่ากำตด

(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.
 พจนานุกรมไทย

ขี้หมูราขี้หมาแห้ง

ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.
 พจนานุกรมไทย

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.
 พจนานุกรมไทย

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.
 พจนานุกรมไทย

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.
 พจนานุกรมไทย

โกโรโกโรก

(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เทา

น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.
 พจนานุกรมไทย

โคมัย

น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).
 พจนานุกรมไทย

ปลดทุกข์

ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.
 พจนานุกรมไทย

คร้าน

[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
 พจนานุกรมไทย

กรีษ

[กะหฺรีด] (แบบ) น. คูถ, อุจจาระ, ขี้. (ส.; ป. กรีส).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด