ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 154 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำหมัด, กำกำปั้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทารุณกรรม

[ทารุนนะกำ] น. การกระทำอย่างโหดร้าย. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

บาปกรรม

[บาบกำ] น. บาป. (ส. ปาปกรฺม; ป. ปาปกมฺม).
 พจนานุกรมไทย

ไม้กวาด

น. สิ่งที่ใช้กวาด ทำด้วยทางมะพร้าวเป็นต้น มัดเป็นกำ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ศัลยกรรม

[สันละยะกำ] น. การรักษาโรคโดยวิธีผ่าตัด.
 พจนานุกรมไทย

กรรมคติ

[กำมะคะติ] น. ทางดำเนินแห่งกรรม. (ส. กรฺม + ส., ป. คติ ว่า ที่ไป).
 พจนานุกรมไทย

อัตวินิบาตกรรม

[อัดตะวินิบาดตะกำ] น. การฆ่าตัวตาย.
 พจนานุกรมไทย

อึก

น. ลักษณนามเรียกอาการกลืนของเหลวหรือเสียงทุบแผ่นหลังด้วยกำปั้นครั้งหนึ่ง ๆ เช่น ดื่มน้ำ ๓ อึก เขาถูกทุบไป ๓ อึก.
 พจนานุกรมไทย

อุโบสถกรรม

[อุโบสดถะกำ] น. การทำอุโบสถ. (ป. อุโปสถกมฺม).
 พจนานุกรมไทย

กุย

(ถิ่น-พายัพ) น. หมัด, กำปั้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลูก ว่า ลูกกุย เช่น เตรียมลูกกุยมาทั่วที่ตัวดี. (ขุนช้างขุนแผน).
 พจนานุกรมไทย

กรรมวิบาก

[กำมะวิบาก] น. ผลของกรรม. (ส. กรฺม + วิปาก = ผล; ป. กมฺม + วิปาก).
 พจนานุกรมไทย

กัมโพช

[กำโพด] น. แคว้นเขมร, (โบ) ชื่อแคว้นหนึ่งทางตอนเหนือของอินเดีย, กัมพุช ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

กัมมันตรังสี

[กำมันตะ-] ว. ที่สามารถเกิดกัมมันตภาพรังสีได้ (ใช้แก่ธาตุหรือสาร). (อ. radioactive).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด