ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).
[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).
[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).
[สะนิกะ] (แบบ) ว. ค่อย ๆ, เบา ๆ. (ป.).
น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).
[-สก, -สะกะ] น. ผู้ให้ความสนุก, คนตลก, คนมีอารมณ์ขัน. (ป., ส.).
[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).
[-มะละกะ] น. มะขามป้อม. (ป., ส.).
ไฝ ขี้แมลงวัน
ร่างกาย
หนู
สัตว์และเบ็ดเตล็ด
[[ครุฑ]], ผู้เป็นศัตรูแห่งนาค
คำนาม
[โพก] น. สมบัติ เช่น ถึงพร้อมด้วยโภคะ. ก. กิน, ใช้สอย. (ป., ส.).