ค้นเจอ 499 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กะโพก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วธกะ

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

ศัล,ศัลกะ

[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).

สนิกะ

[สะนิกะ] (แบบ) ว. ค่อย ๆ, เบา ๆ. (ป.).

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

หาสก,หาสกะ

[-สก, -สะกะ] น. ผู้ให้ความสนุก, คนตลก, คนมีอารมณ์ขัน. (ป., ส.).

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).

อามลกะ

[-มะละกะ] น. มะขามป้อม. (ป., ส.).

พระปีฬกะ

ไฝ ขี้แมลงวัน

ร่างกาย

มุสิกะ

หนู

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

นาคานตกะ

[[ครุฑ]], ผู้เป็นศัตรูแห่งนาค

คำนาม

โภค

[โพก] น. สมบัติ เช่น ถึงพร้อมด้วยโภคะ. ก. กิน, ใช้สอย. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ