ค้นหา "กราบเท้า" ใน คำราชาศัพท์

ผลการค้นหา

กระโหย่ง

[-โหฺย่ง] ว. อาการที่เดินหรือวิ่งไม่เต็มเท้า คือ จดแต่ปลายเท้า เพื่อทำให้ตนสูงขึ้น หรือเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง เช่น เดินกระโหย่ง วิ่งกระโหย่ง, เรียกรอยเท้าที่ไม่เต็ม เห็นแต่ปลายเท้าและส้นเท้าว่า รอยเท้ากระโหย่ง, อาการที่นั่งเอาปลายเท้าตั้งลงที่พื้น ส้นเท้าทั้ง ๒ รับก้น เรียกว่า นั่งกระโหย่ง, กระหย่ง หย่ง หย่ง ๆ โหย่ง หรือ โหย่ง ๆ ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ใช้กับ

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กราบเท้า"

แกว่งเท้าหาเสี้ยน

กระโหย่ง

เหงือกปลาหมอ

เทียนท้ายพระที่นั่ง, เทียนท้ายที่นั่ง

ขอพระราชทาน

ตาปลา

ตะครุบกบ

บทบงสุ์

ปัณหิ

มัญชีร,มัญชีร-

มัญเชียร

ย่างตีน,ย่างเท้า

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ