ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).
(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
น. ฐานที่ทำขึ้นสำหรับเผาศพ.
น. ศพอาบนํ้ายากันเน่าเปื่อยของชาวอียิปต์โบราณ. (อ. mummy).
ก. นำศพไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อปลง.
ก. ขุดศพทั้งหมดในป่าช้าขึ้นมาเผา.
น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).
น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.
(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.
[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.
[สะรีรังคาน, สะรีรางคาน] น. เถ้าถ่านที่ปะปนกับกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อยของศพที่เผาแล้ว.
น. สามเณรที่บวชเนื่องในพิธีเผาศพ.