ค้นเจอ 238 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกศพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

เชิงตะกอน

น. ฐานที่ทำขึ้นสำหรับเผาศพ.

มัมมี่

น. ศพอาบนํ้ายากันเน่าเปื่อยของชาวอียิปต์โบราณ. (อ. mummy).

ลักศพ

ก. นำศพไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อปลง.

ล้างป่าช้า

ก. ขุดศพทั้งหมดในป่าช้าขึ้นมาเผา.

ศวะ

น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.

เผาจริง

(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.

สวาบ

[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.

สรีรังคาร,สรีรางคาร

[สะรีรังคาน, สะรีรางคาน] น. เถ้าถ่านที่ปะปนกับกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อยของศพที่เผาแล้ว.

เณรหน้าไฟ

น. สามเณรที่บวชเนื่องในพิธีเผาศพ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ