ค้นเจอ 863 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ใบบัว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใบตอง

น. ใบกล้วย.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

จงกลนี

[-กนละนี] น. บัว, บัวดอกคล้ายบัวขม มีเกสรซ้อนหลายชั้น แตกก้านต่อดอกแล้วมีดอกต่อกัน ๓ ดอกบ้าง ๔ ดอกบ้าง. (ทมิฬ เจ็ง ว่า แดง กาฬนีร ว่า บัว หมายความว่า บัวแดง). (พจน. ๒๔๙๓).

ป่าผลัดใบ

น. ป่าไม้ที่ผลัดใบหรือสลัดใบในบางฤดู.

โตนด

[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).

ฐานเชิงบาตร

น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.

นีรช,นีรชะ

[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).

โปกขรณี

[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).

สโรชะ

น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).

แตงร่มใบ

(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.

สวมหมวกหลายใบ

(สำ) ก. ดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งในเวลาเดียวกัน.

ปัทมาสน์

[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ