ผลการค้นหา

โลหิตขาว* *โลหิตขาว *โลหิตขาว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 721 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โลหิตขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผือก

ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.
 พจนานุกรมไทย

ฝรั่งมังค่า

(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.
 พจนานุกรมไทย

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.
 พจนานุกรมไทย

หงอก

[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).
 พจนานุกรมไทย

โพลง

[โพฺลง] ว. สว่างแจ้ง, ลุกสว่าง, เช่น ไฟลุกโพลง สว่างโพลง; ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลง หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลงไปทั้งหัว, โพลน ก็ว่า; ลักษณะที่เบิกกว้าง เช่น ตาลุกโพลง ลืมตาโพลง.
 พจนานุกรมไทย

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.
 พจนานุกรมไทย

คอเคซอยด์

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).
 พจนานุกรมไทย

อรชุน

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).
 พจนานุกรมไทย

บรรพบุรุษ

น. ผู้เป็นต้นวงศ์ตระกูลซึ่งมีผู้สืบสายโลหิตมา, บุคคลที่นับตั้งแต่ปู่ย่าตายายขึ้นไป.
 พจนานุกรมไทย

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เกลือ

น. คราบเหงื่อที่แห้งกรังจนขึ้นขาว.
 พจนานุกรมไทย

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด