ผลการค้นหา

โคนขา* *โคนขา *โคนขา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 458 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โคนขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คันขา

ก. คานขา.
 พจนานุกรมไทย

รุกขมูล

น. โคนต้นไม้, เรียกพระที่ถือธุดงค์อยู่โคนไม้ว่า พระรุกขมูล.
 พจนานุกรมไทย

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.
 พจนานุกรมไทย

สนับงา

น. เนื้อหุ้มที่โคนงาช้าง.
 พจนานุกรมไทย

ต้นพระชิวหา , มูลพระชิวหา

ต้นลิ้น ลิ้นไก่ โคนลิ้น

ร่างกาย

ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

สะดุดขาตัวเอง

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.
 พจนานุกรมไทย

เตียง

น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.
 พจนานุกรมไทย

ข้อพับ

น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.
 พจนานุกรมไทย

ขากบ

น. ขาของว่าวจุฬา.
 พจนานุกรมไทย

ขาพับ

น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด