ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน, พายัพ) ก. โรยแรง, อ่อนกำลัง, อ่อนแรง.
[ชะ-] ว. ทั้งคู่, ทั้ง ๒. (ข.).
ว. เดี่ยวโดด, โดดเดี่ยว, ไม่มีคู่.
น. คู่, ทั้งสอง. (ป., ส.).
ว. คู่, ทั้งสอง. (ป., ส.).
ว. มาก, บางทีใช้คู่กับคำ มาก เป็น มากหลาย.
ว. ทั้งสอง, ทั้งคู่. (ป., ส.).
น. ชายหญิงที่ถือกันว่าเคยอยู่ร่วมเป็นสามีภรรยากันมาแต่ชาติก่อน, ชายหญิงที่สมเป็นคู่ครองกัน, เนื้อคู่ ก็ว่า.
ว. เพลียมาก, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ เพลียแรง เป็น อ่อนเปลี้ยเพลียแรง.
น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.
ก. รู้สึกอ่อนแรงลง, อิดโรย.
(สำ) ต่างก็จัดจ้านพอ ๆ กัน, ต่างก็มีอารมณ์ร้อนพอ ๆ กัน, ต่างไม่ยอมลดละกัน.