ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. น่าฟัง, เสนาะ, ไพเราะ, เช่น เสียงเพราะ พูดเพราะ.
[สะวะ-] (กลอน) ก. ยิน, ฟัง.
[สุตะ-, สุดตะ-] ก. ได้ยิน, ได้ฟังแล้ว.
ก. รับฟังโดยไม่ขัดคอ, รับฟังไปตามเรื่องตามราวโดยไม่แสดงความคิดเห็น, เช่น ฉันก็เออ ๆ คะ ๆ ไปอย่างนั้นแหละ.
ว. ดื้อไม่ยอมฟังเหตุผล ดึงไม่ไป, ดื้อดึง ก็ว่า.
ว. ดื้อไม่ยอมฟังเหตุผล ดึงไม่ไป, ดึงดื้อ ก็ว่า.
คำกล่าวขึ้นต้นข้อความกับผู้ที่จะพูดด้วยให้สนใจฟัง.
(สำ) ก. พูดตรงกับความในใจของผู้ฟัง.
น. ที่ประชุมฟังธรรม. (ส.; ป. ธมฺมสภา).
(ปาก) ก. พูดจนผู้ฟังเคลิบเคลิ้มไปตาม.
[สะราบ] น. การได้ยิน, การฟัง. (ส. ศฺราว).
ก. ฟังด้วยความเอาใจใส่ เช่น สดับตรับฟังพระธรรมเทศนา.