ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ร่างกายซึ่งเป็นใหญ่ในการรับสัมผัส. (ป. กาย + อินฺทฺริย).
[ถีนะ-] (แบบ) น. ความง่วงเหงา, ความคร้านกาย. (ป.).
(กลอน) น. กาย, ตัว. (ป., ส. วปุ).
น. ความยึดถือว่ากายหรือตัวเป็นของตน. (ป. สกฺกายทิฏฺ;).
น. “การงานชอบ” คือ ประพฤติกายสุจริต.(ป.).
น. การกระทบ, การถูกต้อง, เช่น ผัสสะทางกาย ผัสสะทางใจ, การที่ตา หู จมูก ลิ้น และกาย กระทบกับรูป เสียง กลิ่น รส และสิ่งที่รับรู้ได้ทางกาย เช่น ความสุขทางผัสสะ. (ป.).
ว. อาการที่คอเอียงไปมาเพราะเมา ง่วง หรือเหนื่อย เป็นต้น.
ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.
น. เส้นตรงที่ลากในแนวเอียงจากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่ง.
น. เครื่องตกแต่งกายมี สร้อย แหวน นาฬิกา เป็นต้น.
[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).
น. ผ้าที่เย็บทาบอยู่ชั้นในของเครื่องแต่งกาย.