ผลการค้นหา

เอกณกร* *เอกณกร *เอกณกร*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 302 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เอกณกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ราม

น. ชื่อตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์.
 พจนานุกรมไทย

เอกบุคคล,เอกบุรุษ

[เอกกะบุกคน, เอกะบุกคน, เอกกะบุหฺรุด, เอกบุหฺรุด] น. คนเยี่ยมยอด, คนประเสริฐ.
 พจนานุกรมไทย

กรรมกรณ์

[กำมะกอน] น. อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา. ก. ลงโทษ เช่น สามซ้ำควรกรรมกรณ์ นุกิจราชอาชญา. (กฤษณา). (ส. กรฺม + กรณ = การกระทำ; ป. กมฺม + กรณ).
 พจนานุกรมไทย

เอกภริยา

[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.
 พจนานุกรมไทย

เอกอุ

[เอก-] ว. เอกเป็นเลิศ. (ตัดมาจาก เอกอุดม); มากมาย, หนักหนา, เช่น ทำผิดอย่างเอกอุ.
 พจนานุกรมไทย

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).
 พจนานุกรมไทย

อัครมเหสี

น. พระมเหสีเอกของพระเจ้าแผ่นดิน.
 พจนานุกรมไทย

เอกฉันท์

[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.
 พจนานุกรมไทย

เอกพจน์

[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.
 พจนานุกรมไทย

เอกมัย

[เอกกะ-] ว. เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เป็นแบบเหมือนกัน.
 พจนานุกรมไทย

เจริญสมณธรรม

ก. บำเพ็ญสมณธรรม.
 พจนานุกรมไทย

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด