ผลการค้นหา

เวณิกา* *เวณิกา *เวณิกา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 218 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เวณิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาก-

(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ตีงูให้กากิน

(สำ) ก. ทำสิ่งใด ๆ ไว้แล้ว แต่ผลไปตกแก่ผู้อื่น, ทำสิ่งที่ตนควรจะได้รับประโยชน์ แต่กลับไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ปล่อยนกปล่อยกา

(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เสียงนกเสียงกา

(สำ) น. ความเห็นของคนที่ไม่มีอำนาจ เช่น เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ น่าจะฟังเสียงนกเสียงกาบ้าง.
 พจนานุกรมไทย

อนามิกา

(ราชา) น. นิ้วนาง.
 พจนานุกรมไทย

กากี

น. หญิงมากชู้หลายผัว. (เป็นคำด่า มีเค้าเรื่องมาจาก กากาติชาดก).
 พจนานุกรมไทย

ชัลลุกา

[ชันลุกา] (แบบ) น. ปลิง. (ป. ชลุกา, ชลูกา; ส. ชลูกา).
 พจนานุกรมไทย

กรรสะ

[กัน-] (ราชา) ก. ไอ, ใช้ว่า ทรงพระกรรสะ. (ป. กาส; ส. กาศ).
 พจนานุกรมไทย

ปีฬกะ

[-ละกะ] น. ฝี, ต่อม, ไฝ. (ป. ปีฬกา; ส. ปีฑกา).
 พจนานุกรมไทย

ประเวณี

น. การเสพสังวาส, การร่วมรส, ในคำว่า ร่วมประเวณี; ประเพณี เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย). ก. ประพฤติผิดเมียผู้อื่น เรียกว่า ล่วงประเวณี. (ส. ปฺรเวณิ; ป. ปเวณิ).
 พจนานุกรมไทย

การุญ,การุณย์

[การุน] น. ความกรุณา. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

กาเวียน

น. กาต้มนํ้าชนิดหนึ่ง อยู่ในถังซึ่งมีเตาไฟ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด